Zaterdag moest de grote dag worden waarop wij zouden constateren of Beaulieu zijn reputatie als grootse Autojumble kon waarmaken...

Relatief vroeg uit de veren (ik ben geen ochtendmensch....), een tegenvallend ontbijtje verschalkt... (viel ECHT tegen Meneer H. Inn!) en onze lichte bagage weer in de Spider gemikt. Olie gepeild en een beetje bijgevuld (niks ernstigs), starten... lopen... Ik was nog steeds behoorlijk gammel van de bronchitis dus was de schone taak van het besturen des Spiders wederom weggelegd voor CC... De eerste KM's weer om de dauw op het kapje te laten drogen en vervolgens het kapje fluks laten zakken.

Mits men ver genoeg kan gooien, is Southampton slechts een steenworp afstand verwijderd van The New Forrest waar Beaulieu zo ongeveer het kloppend hart van is... dus al vrij vlot de New Forrestsche wildroosters gekruist en genieten van de zeer accute landschapswissel... Het is er werkelijk zeer fraai en de loslopende paarden voegen er een extra dimensie aan toe! CC zat enigszins in de knijperd en was bang dat het brute geluid uit het brulpijpje de vredig grazende knollen zou aanzetten tot het uitdelen van rake klappen met de achterbeentjes om aldus de Spider stylistisch aan te passen maar helaas... de muffe beesten vonden grassprietjes vele malen interessanter en keken nauwelijks op of om...

De laatste paar KM tot aan de parkeerplaats werd het zienderogen drukker en daalde het tempo tot stapvoets rijden... Het blijft voor mij ongelofelijk hoe graag CC's auto's willen buikschuiven want ook de Spider kwam in de aanloop naar haar rustplaats van de dag bij kruiptempo nog een keertje met haar carterbeschermer aan de grond... Voor iemand zoals ik wiens 105's nog NOOIT aan de grond zijn gekomen... telkenmale weer een hartverzakkende ervaring...

Was toch ook wel blij om op weg naar de weide nog IETS van "thuis" tegen te komen hoewel het normaal gesproken toch niet echt mijn voorkeur heeft om dat op deze manier te doen...


Ergens op de parkeerweide zo waar ook nog een NL Alfa gespot!

Ik wil zeker de organisatie Beaulieu roemen voor het feit dat ze dat doen waar ze naar vernoemd zijn... namelijk organiseren... het is werkelijk ongelofelijk hoe smooth alles daar loopt... een werkelijk ENORME influx van auto's en mensen en nergens was er een onacceptabele vertraging... sterker nog... zelfs voor de kassa bedroeg de wachttijd nauwelijks meer dan... 30 seconden? En die werden dan nog veroorzaakt door het feit dat ik mijn liquide ponden moest localiseren in mijn kleding... (jawel... sinds het koffie debacle op de boulevard van Brighton hadden we een welwillende Engelse Flapstap gevonden gevonden die ons plastic minzaam goedkeurde als ruilmiddel voor papiertjes met het portret van Tante Liz erop....).

Ik heb de kaartjes niet meer bij de hand maar we stapten om ongeveer half 11 het terrein op en ik meen (CC help me!) dat onze kaartjes nummers in de 7.000 droegen...

Vervolgens een stukje lopen langs het museum en daar was het dan... The Beaulieu Autojumble!

GROOT is wel een passende omschrijving... Een veldje met for sale staande auto's dat we voorlopig rechts lieten liggen... de grote tent van de Bonhams veiling (ik had mijn uitnodiging thuis laten liggen... GRMBL! zodat toegang tot die tent ons de royale som van 20 UKse Halve Kilo's zou kosten zodat we dat ook maar even oversloegen) en baanden ons een weg naar de vele duizenden stalletjes...

De Britten staan bij ons vrij hoog aangeschreven om hun gevoel voor humor en dat maakten ze meteen al weer waar toen we bij een van de standjes dit bordje ontwaarden.... alsof alle duizenden bezoekers voor hem gekomen waren... gelukkig hoopt ie er volgend jaar weer te zijn!


De Autojumble zelf (de onderdelenstandjes zeg maar) is verdeeld over een aantal weilanden waardoor je het gevoel heb dat het allemaal wel meevalt omdat je door het glooiende landschap het gevoel hebt te kunnen zien hoeveel er nog komt... maar dat werkt uitermate vercoïtuserend want op de top van het dichtsbijzijnde heuveltje aangekomen... ontvouwt zich WEER een dalletje vol met standjes en daarna nog een... en nog een... en nog een... en... jawel! NOG een! The sheer size of it is overwhelming zullen we maar zeggen...


Een van de eerste stands die we bekeken was van een mij bekende handelaar (het leuke is dat ik heel veel van deze mensen ken maar zij zelden weten wie ik ben en dat heeft zo zijn voordelen...). Ik kan het dan uiteraard niet laten en trok mijn plastic wapen tevoorschijn als ruilmiddel voor wat oud papier dat bij thuiskomst weer omgezet moet worden in de nodige contanten om ze mede dit reisje te financieren... Geen hout meer van te brouwen zegt U? OK... ik schafte daar een paar oude Ferrari brochures aan die ik weer met enige winst zal trachten te verkopen... zo duidelijker?

Bij het tweede standje was het wederom bingo... een van de grootste handelaren in automobiel oud papier in de UK... snuffel snuffel... niet veel te vinden... hem even aangesproken... lauwe reactie... verder snuffelen en blijkbaar realiseerde hij zich opeens wie ik was want hij voegde zich bij ons om even bij te praten... ik weet vrij veel van hem en hij heeft in recente jaren werkelijk een MEGA slag geslagen (laten we zeggen groot genoeg om van de winst die hij mij vertelde gemaakt te hebben zelfs in de UK een redelijke woning te kunnen aanschaffen) en was het eigenlijk allemaal een beetje beu en had besloten te stoppen... Hij had al met Bonhams gesproken om zijn gehele voorraad te veilen dus houd U de Bonhams site in de gaten!

Dit kon wel eens een duur en vooral traag dagje gaan worden zo want nu hadden we nog maar 2 standjes bezocht... PFFFFFFFFFFF!

Langzaam schuifelde we verder totdat we een weinig verderop in een hoekje weggestopt een piepklein standje ontwaarden met een Alfa radiator... poeh hee! Van een Sjuul? Nope... van een 6C! en dan dus niet een na-oorlogse 2600 Sprint of zo... nee... van het kaliber 6C 1750 !



Meteen kijken natuurlijk en wow... de man had nog veel meer 6C spul... allemaal "vintage"... van boven naar onder... een 6C stuurtje... een 6C dashboard (grotendeels zonder tellers helaas...) de 6C radiator... 6C koplampen... nieuw gegoten 6C uitlaatspruitstukken... een 6C 2300 uitaatspruitstuk... SMULLEN want hoe vaak vind je dat nou?

Zijn coup de grace was echter een doosje... zijn vrouw? nee... een doosje met 6 drijfstangen, 6 bigend lagers en 6 zuigers uit zijn 6C 1900 racer die hij aan het verbouwen is... WAANZINNIG fraai om te zien en dit doosje had voor mij een enorm hoog "hebbuh! hebbuh! hebbuh!" gehalte... CC vroeg zich nog af wat ik er mee moest en helaas moest ik haar daar het antwoord schuldig op blijven... maar ik moest het gewoon hebben... ik verpats het wel weer maar voorlopig was dit het ticket dat mij gevoelsmatig het dichtst bij 6C Ownership EVER zou brengen... Fluks werd de deal gesloten en ik ben nu dus de trotse eigenaar van een doos oud ijzer... uiterst decoratief en tevens uiterst... uh.... gat-in-het-budget slaand...



Misschien dat we nog wel een keertje gaan uitwijden over de bijzondere man die deze verkoper bleek te zijn.... hoewel het betitelen van CC als "your wife" toch ook wel weer voor grote glimlachen zorgde... Tevens heeft de man, die zeker tegen de 70 loopt, GEEN email en weigert zelfs een mobieltje aan te schaffen!

Na wat info uitgewisseld te hebben over het wederzijdse wagenpark bekende hij dat er zelfs een na-oorlogse Alfa was die hem wel kon bekoren... de Giulietta Sprint... maar dan ALLEEN als het een echte Veloce was... Op de royale hoeveelheid 105's de we samen hebben kwam weinig reactie... allemaal veel te moderne rommel!

Zijn afsluitende opmerking was... terwijl hij zijn armen om ons heen sloeg... you know what you two should do? Sell those modern cars and go pre-war racing! Wie weet... ik heb al drijfstangen!

Hij is komend weekend op Spa waar hij in de pre-war amerikaan van een vriend over het circuit zal vliegen en we gaan hem zeker opzoeken!

Nu hadden we dus al DRIE standjes gehad! WOW!

Bij een ander standje, uiteraard van een Engelsman, vond ik nog wat Nederlandstalige jaren 70 Alfa brochures en press kits dus die en passent ook maar verschalkt en toen werd het op Italiaans gebied erg stil.... doodstil eigenlijk...

En wij maar hopen dat zijn possession WEL lawful is...


Het Oud-Engelse spelletje "Spot the Roller"


Het is werkelijk genieten als je daar zo rondloopt want behalve het overweldigende aantal standjes... word je ook telkens weer verrast door hoe WEINIG je eigenlijk van auto's weet want het gros van de onderdelen was voor ons domweg onherkenbaar... Uiteraard zijn daar uitzonderingen op want de vooroorlogse Rolls-Royce die alleen de body en de voorwielen miste en zo te zien zo uit een schuur getrokken was was zelfs voor ons herkenbaar en ontlokte aan CC de kreet "DAT zou mooi staan in de woonkamer!" Snel voelde ik in mijn broekzak aan de voorraad Ponden en kwam tot de conclusie dat het buiten ons bereik lag dus kon ik CC weerhouden van deze impulsaankoop... bovendien... hoe neem je zoiets mee in de Spider?

Tot ruim half 7 hebben we het op de weides van Beaulieu uiteindelijk volgehouden en toen hadden we, zoals CC al aangaf, voor ons gevoel wel bijna de helft gezien... echt ongelofelijk...

Ons een weg banend naar de uitgang toch ook nog even bij de "complete cars for sale" sectie gekeken wat daar aan Alfa's stond en behalve een paar overpriced Spiders en een Bertoontje van 9.000 UKP (Euro 11.500 Euro) die reeds verkocht was was er weinig te beleven...


BEHALVE... Kunt U zich nog de Top Gear uitzending herinneren met de Alfa Challenge? James May had daarin voor 1000 UKP (zeg maar 1.300 Euro) een 916 GTV TS gescoord... een in mijn ogen waanzinnig laag bedrag want een snelle blik op MarktPlaats leerde me dat ze hier toch ongeveer 2,5 a 3 x zo duur zijn... "Zal wel komen omdat ie een Bekende UK-er is" was mijn gedachtengang... echter... midden op het auto veldje ontwaarden we deze GTV.... een WERKELIJK in prachtige staat verkerende Grigio TS met factory leather.... we kunnnen uiteraard niet de technische staat beoordelen maar visueel werkelijk een PLAATJE! Het enige puntje van kritiek zou zijn dat de roostertje in het grilletje even opnieuw zwart gespoten zou moeten worden... geen steenslag... geen krasje, geen deukjes, leer in uitstekende staat... en dat alles voor de luttele som van slechts 1.500 UKP... 1.900 Euro's... en geen hond die er naar omkeek...


Nog een auto die van de bezoekers weinig aandacht kreeg maar die bij CC wel degelijk de speekselaanmaak stimuleerde was een TVR Chimaera voor de zeker te behappen som van slechts UKP 8.995 (Euro 11.250). Een BRUUT Masjien natuurlijk en ik heb zo'n vermoeden dat mocht dat beroemde schip ooit aanmeren aan de CCsche aanlegsteiger... er zeker zo'n mobiel aan het wagenpark toegevoegd gaat worden...


Een ander mobiel dat ik nog niet genoemd had was deze:


Het leek in eerste instantie een simpel gevalletje van huisvlijt met een Nord blokje (YESSSSSSSS! 105 content!) maar bij wat nader turen... werd het een voor mijn simpele ziel toch wel erg merkwaardige contraptie... kijkt U eens naar de voorwielophanging...


Na een beetje met de verkoper ge-OHt te hebben bleek het hier te gaan om een vooroorlogs Riley chassis waar een vorige eigenaar een 2000 Spider blok, bak en instrumenten ingebouwd had om vervolgens zelf een 6C1750 Zagato-achtig koetsje te fabrieken....





Te koop voor het luttele bedrag van UKP 12.500 or some Euro 15.700

Hebben ons vervolgens nog even verpoosd op een eeuwenoud muurtje om de laatste zonnestralen te absorberen en de sfeer van Beaulieu op te snuiven... en toen werd het tijd om onze overnachtigsplaats te gaan opzoeken die we op Donderdag vanuit Nederland geregeld hadden... een B&B op een boerderij in the middle of nowhere... Somehere North of Oxford, Somewhere South of Silverstone want voor de Zondag stond inderdaad de 1000 KM van Silverstone op het programma.

Zoals CC reeds vermelde bevond de boerderij zich aan de beroemde weg zonder naam... en dan raakt ThomasThomas een beetje van de kook want die kon het niet vinden en de papieren kaart waar we het grootste deel van onze navigatie het prima mee gered hadden was ook niet gedetailleerd genoeg... Diverse keren dus met "Tricia", de uitbaatster van de B&B, aan the phone gehangen en via aanwijzingen als "then you see a pub, the Red Lion Inn...50 yards down the road you turn left and after approximately a mile and a half you get to a cross roads with a sign, look over your shoulder and etc etc etc" Ik denk dat ze in Oxfordshire andere mijlen hanteren dan in de rest van de UK want die mile and a half werden er al bijna 3 en nog geen cross roads... Heeft U enig idee hoe DONKER het 's-nachts is op dat soort weggetjes? ThomasThomas gaf wel het weggetje aan waar we ons op bevonden maar dan met de allesbehalve bemoedigende naam "Onbekende Weg" en geen B&B te bekennen... na nogmaals bellen toch uiteindelijk de boerderij gevonden... Vervolgens nog de euvele moed gevonden om het honk tijdelijk te verlaten om te gaan genieten van de plaatselijke Oxfordshire cuisine om daarna gelaafd en verzadigd wederom te bed te gaan... rozig van de buitenlucht en zon... vermoeid van het vele lopen maar met een zeer tevreden gevoel...

Op Zondag morgen de oogjes open gedaan onder de donzige dekbedden van Tricia... na enige kleding aangetrokken te hebben wat onwennig de weg naar de keuken gevonden waar Tricia reeds druk bezig was om een ECHT Engels ontbijtje te fabrieken!

Wederom een korte controle van het oliepeil en de Spider was er weer klaar voor! Op naar Silverstone!

De 1000 KM race van Silverstone... onderdeel van de Le Mans Series... zeg maar het endurance kampioenschap...

Best een redelijk sterk veld Nederlanders aanwezig... geprobeerd ze een beetje te vereeuwigen...


De # 85 Sonoras Spyker C8 Laviolette van Tom Coronel / Ralf Kelleners / Alexei Asiliev (4e in het LMGT2 Klassement)


Blijft leuk om de verschillende klasses door elkaar te zien rijden... en de verschillende lijnen die iedereen kiest...


Stoere actie van Coronel die binnendoor probeert te steken bij de # 2 Audi... of ging die Audi nou buitenom?


# 34 de Peter van Merksteijn / Jos Verstappen Porsche RS Spyder op weg naar WEER een klassezege in de LMP2. Peter van Merksteijn zelf achter het stuur hier...


Wie zegt dat die Spykers niet snel zijn? Hier houdt de # 94 Speedy Racing C8 Laviolette van Andrea Chiesa / Benjamin Leuenberger toch mooi 3 andere wagens achter zich!


Dezelfde Spyker... nu eenzaam aan de top... KUCH! HOEST!


Mamma! Ik bin de weg kwiet!

Om Steve McQueen te quoten uit de film "Le Mans"... "Racing is life... everything else is just waiting..." I guess she has been waiting for quite some time now...


Engels raadplaatje... WTF is this?


Omdat we tijdens de race als weg moesten om op tijd bij de Ferry te zijn nog maar even aan de wandel gegaan en zo belandden we in the dead car park... Rampentoerisme BLIJFT leuk!






Helaas moesten we Silverstone dus voortijding verruilen voor het wederom in de Spider planten van onze bibsen omdat de ferry ongetwijfeld niet op ons zou wachten...

Onderweg aan de andere kant zowaar nog een autobrandje mogen ontwaren... bummer... WEER een Mazda minder op de weg...


De timing was eigenlijk even perfect als op de heenreis want we hoefden nauwelijks langer dan een kwartiertje te wachten voordat we de Spider in de buik van het bootje mochten parkeren...

Aangezien CC het grootste deel van de heenreis gereden had trachtte ik haar enigszins te ontlasten door het meeste stuurwerk voor mijn rekening te nemen maar net voor Antwerpen trok ik het echt niet meer... Op het moment dat ik denk 3 auto's met caravan te zien en het blijkt dan uiteindelijk slechts een vrachtwagentje te zijn... is het tijd om van zitplek te verwisselen...

Na nog een korte tussenstop om CC van druivesuiker te voorzien kwamen we uiteindelijk rond 3 uur in de nacht weer aan op de parkeerplaats waar dit avontuur zijn aanvang nam...

Moe maar tevreden en voldaan in alle rust toen de oogjes (weer) kunnen sluiten...

Zeker voor herhaling vatbaar dit gebeuren!